DE AUDIËNTIE VAN EEN ZONDARES

Aangezien tante Jolanda door haar geaardheid niet bij het juiste kamp behoort in Vaticaanstad, heeft zij besloten om de koe bij de horens te vatten en een virtuele audiëntie aan te vragen bij Zijne Heiligheid Paus Franciscus. Er werd haar ooit verteld dat alle wegen naar Rome leiden en dus had zij maar even de ogen te sluiten om zich in de pauselijke vertrekken te wanen. Om alle belemmeringen voor dit exclusieve onderhoud te vermijden, had zij zich laten aankondigen als Doña Jolanda di Amberes, journaliste voor een belangrijk Vlaams opinietijdschrift dat de naastenliefde predikt. Zij zou een interview doen over de aan de gang zijnde gezinssynode.

Het deed een beetje vreemd om te knielen en de ring van de Heilige man te kussen. In normale omstandigheden was zij gewend dat deze procedure in de tegengesteld zin verloopt. Het ijs was echter onmiddellijk gebroken toen Frans haar begeleidde naar de knusse roze sofa die stond opgesteld voor het open raam met zicht op het imponerende Sint Pietersplein. Dit meubelstuk was gek genoeg identiek aan het exemplaar waarop zij op haar beurt ontvangt tijdens de audiënties van “op de schoot bij tante Jolanda”.

Hieronder volgt een weergave van het gesprek:

“Ga zitten mijn kind”

Zoals bij elke man kwam Jolanda ook deze keer onmiddellijk ter zake en bracht zij Frans op de hoogte van haar genderidentiteit.

“Heilige Vader, U zal mij waarschijnlijk aanzien als een zondares omdat God mij als man op deze wereld heeft gezet en ik de poort van Sint Pieter als vrouw wil binnengaan…”

Frans bekeek verwonderd de zedig gekruiste benen van zijn gaste en vroeg zijn secretaris om een fles miswijn met bubbels te laten aanrukken.

“Kijk manneke, euh excuseer, mevrouwtje, hou altijd in gedachte dat God aan de kant van de zondaars staat en zich het lot van de uitgestotenen aantrekt zoals Jezus ons geleerd heeft.”

“Met alle respect Vader, maar waarom dan mogen al mijn gelovige holebi zusjes en broertjes nog steeds niet delen in de Blijde Boodschap?”

Frans legde zijn zwaar geringde heilige hand op Jolanda’s knie…

“Maar meisje toch, het is heel erg simpel: de belangrijkste reden is omdat mensen als jullie niet in staat zijn om zich te vermenigvuldigen en dat vertraagt het uitdragen van de Blijde Boodschap…” …”Excuseer dat ik U onderbreek, maar Uw confraters in de synode doen toch ook niet aan vermenigvuldiging?”

“Neen dat is waar juffrouw, maar zij offeren zich op voor een hoger doel. Hun onthouding staat volledig in het teken van dienstbaarheid aan de gelovigen en aan de Heer…”

Jolanda merkte dat ze aan dit soort antwoorden niet veel had ook al was de miswijn best te pruimen. Zij maakte samen met Frans de fles soldaat terwijl ze naar de grijze massa op het plein keek en zich afvroeg wanneer de geest der verlichting op hen zou nederdalen.

Tante Jolanda