“WIE SCHRIJFT IS NIET GEZOND”

(over demonen, zelfdiagnose en graag leven…)

De titel van dit stukje is ontleend aan een uitspraak van Hugo Claus, een icoon uit ons cultureel erfgoed. Terwijl deze woorden stilaan doorsijpelen tot mijn aangetaste hersencellen, kan ik niet anders dan Claus overschot van gelijk te geven.

Ook al zijn de voorbeelden legio en is Joost Zwagerman de laatste die het gevecht met zichzelf verloren heeft, veralgemenen is altijd fout. Daarom beperkt deze tante zich tot een vorm van zelfdiagnose.

Het kan al wel eens anders overkomen, maar toch ben ik slechts een pretentieloos huis- tuin- en keukenschrijvertje dat woorden gebruikt om met haar demonen af te rekenen. Er duiken inderdaad heel wat duiveltjes op die uiteindelijk stuk voor stuk afstammen van die ene grote: “de genderdysforie”. Discriminatie, werkloosheid, eenzaamheid, excessief roken enz., zijn het gevolg van een vrouw die ongewild een mannenlichaam werd toebedeeld.

Tante Jolanda heeft zich de laatste jaren weten los te wringen uit deze beklemmende situatie, maar de echte “bevrijdingsstrijd” heeft ze te laat ingezet waardoor de verlossing slechts gedeeltelijk kan genoemd worden. Ik weet het lieverds, dit klinkt een beetje als de woorden van een zwartkijkster en dat ben ik helemaal niet. Integendeel, ook al loeren depressies constant om de hoek, ik heb ze tot nog toe steeds weer de deur kunnen wijzen omdat ik o zo graag leef.

Zo komt jullie tante bij de boodschap die ze wil meegeven aan al die jonge transgenderpersonen: Hoe moeilijk ook, er is altijd iets om voor te leven! Wij hebben er echt niet voor gekozen om te zijn wie we zijn en toch moeten we daar mee leren leven. Los van de beslissing of je jezelf laat opereren en of je al dan niet hormonentherapie gaat volgen, jezelf aanvaarden is de grootste en moeilijkste stap! Alles wegduwen en aan zelfverloochening doen is geen optie. Je zal vroeg of laat toch te kampen krijgen met de grootste psychische problemen.

Psst!... Schuif wat dichterbij, er is een plaatsje vrij hier op tante Jolanda’s schoot. Maar pas wel op voor mijn edele delen…

Het is waar, deze tante is niet zo heel erg gezond. Ze rookt veel te veel, ze eet en drinkt al wel eens graag van die dingen die op de zwarte lijst staan en ze durft ook van sekspartner te wisselen terwijl de vuile afwas soms meer dan twee dagen op het aanrecht blijft staan. Bij deze achtergrond maakt  mijn pen ,of beter mijn toetsenbord, wel degelijk deel uit van de zelfmedicatie die mij voor de ondergang behoedt.

Ik heb er al meerdere malen bij stilgestaan dat deze levenswijze  in feite een langzaamaan zelfmoordactie is, maar anderzijds maken seks, mooie kleren en graag eten en drinken, deel uit van een bourgondische levenshouding waaraan iedereen die graag op deze aardbol rondloopt, zich schuldig maakt. Je hoeft dit voorbeeld niet te volgen maar meneer Claus had wel gelijk!

Tante Jolanda