EEN FILOSOFISCH-WETENSCHAPPELIJKE BENADERING

Deze morgen werd op de radio het boek “Born this way” voorgesteld. Je kan op HLBT-magazine de link naar dit werk vinden. Een aanleiding voor deze tante om even te stoppen met haar zaterdagse hygiëne-ritueel en de oortjes te spitsen.

De heren auteurs hoogleraren, van wie de seksuele geaardheid overigens niet kenbaar gemaakt werd, hebben een poging ondernomen tot een “filosofisch, wetenschappelijke”  benadering van het begrip homoseksualiteit. Uit hun commentaren bleek dat de wetenschap nog altijd op zoek is naar een verklaring waarom twee mannetjes of twee vrouwtjes met elkaar aan seks doen.

Ik dacht dat de wetenschap er al een tijdje uit was dat het niet om afwijkend gedrag of om een foutje van de natuur gaat. Geen kritiek op de auteurs omdat ik het boek nog niet gelezen heb. Trouwens de titel spreekt voor zich: “Je bent zo geboren”.

Mijn jarretelles sprongen wel even los, toen ik hen hoorde vertellen over experimenten  bij dieren die het lef hebben om homoseksueel gedrag te vertonen. Het meest eenvoudige onderzoek om te weten te komen of een bepaald “beest” al dan niet “te kampen” heeft met  de vervelende gewoonte om een ander van hetzelfde geslacht te bespringen, bereikt men door het arme schaap tussen een bende van het tegenovergestelde geslacht te plaatsen. Wanneer uiteindelijk blijkt dat het beestje steeds weer op die ene  of twee aanwezigen van zijn eigen geslacht afgaat, dan is men zeker dat hij die vreselijke ziekte heeft.

Lieve lezertjes, stel u voor dat men u als homo of lesbienne, midden in een meute geile , respectievelijk, heterovrouwen of –mannen laat plaatsnemen. ( Let wel op: iedereen is naakt, dieren zijn tenslotte ook niet gekleed!)  Ik denk dat ik sowieso een klein hartje zou krijgen en helemaal niets zou doen. Of misschien wel… Het zou kunnen dat ik mij zo snel mogelijk naar de rand van het gebeuren zou begeven en mij met de rug naar de rest zou toekeren. Op voorwaarde dat deze tante dan haar benen toe houdt, kan niemand uit mijn achteraanzicht afleiden of ik een mannetje of een vrouwtje ben. Dan is het enkel bang afwachten of er iets zou gaan gebeuren. Als er mij dan een man zou benaderen die nadat hij mijn voorkant heeft ontdekt, en die desalniettemin toch tot de seksuele daad wenst over te gaan, dan legt deze laatste het onomstotelijk wetenschappelijk bewijs op tafel  dat hij homo is.

Neen! Zeggen dan weer andere wetenschappers. Hij vertoont hoogstens homoseksueel gedrag, wat niet wil zeggen dat hij homo is. Aangezien deze tante als transvrouw over een mannelijk geslachtsdeel beschikt, kan zij uit persoonlijke ervaring deze bewering volledig onderschrijven. Ik zou geen boterhammen willen smeren voor het aantal heteromannen dat mij reeds met geile ogen bekeken heeft.

Psst!... Schuif wat dichterbij, er is een plaatsje vrij hier op tante Jolanda’s schoot. Maar pas wel op voor mijn edele delen…

Dergelijk experiment is uiteraard larie en apekool. Het onderscheidt ons van de meeste dieren dat wij niet zomaar iemand bespringen. Het heeft mij wel hongerig gemaakt naar het boek van deze twee professoren die een uiterst boeiend onderwerp hebben aangesneden.

U bent intussen natuurlijk ook benieuwd geworden naar het zaterdagse hygiëne ritueel van deze tante. Wel… Dat vertel ik jullie lekker niet… of misschien op een andere keer…

Tante Jolanda