EEN VEILIGE HAVEN

(over Jean-Claude, mensenrechten en onze morele plicht…)

Het overkomt mij zelden dat een politieke speech mij beroerd. Doorgaans krijgt deze tante haar kippenvel-moment naar aanleiding van heel andere zaken dan van politieke retoriek. De legendarische toespraak van de  Nederlandse minister van Buitenlandse zaken Frans Timmermans vorig jaar in de VN  over het neerhalen van de Maleisische Boeing boven Oekraïne, was er zo eentje.

Gisteren werd ik tijdens mijn siësta aangenaam verrast door een man waarvan ik het zeker niet verwacht had. Er was een warme gedreven Jean-Claude Juncker te zien en te horen die in zijn state of the union het geweten van de Europese parlementsleden wakker schudde in verband met de vluchtelingenproblematiek.

“Europa staat voor de bakker in Kos die zijn brood gratis geeft aan een hongerige Syriër, voor de Duitsers die aan het station van München stonden te applaudisseren  toen de eerste treinen met vluchtelingen aankwamen.  Europa staat ook voor de spontane golf van solidariteit die onder de bevolking op gang is gekomen”…

Juncker zei verder nog dat er geen filosofie noch religie als selectiecriteria mogen dienen als het gaat om het helpen van mensen in nood. Het donkere Europese verleden heeft ons getoond wat het betekent wanneer mensen geselecteerd worden.

“Jolanda meisje, wat ben je weer naïef!” hoor ik sommigen al zeggen. “Ze komen voor je neus de job inpikken waar je al zolang naar uitkijkt… vergeet nu maar definitief je plaatsje op de wachtlijst voor een sociale woning… ben je niet bang dat die nieuwe stroom van Moslims geïnfiltreerd is door IS-strijders?”…

Wel lieverds, ik ben in de eerste plaats een mens die niet voorbij kan gaan aan het leed van een ander ook al zit ik zelf in de miserie. Gaat het mij vooruit helpen wanneer ik uit één of ander onduidelijk haatgevoelen tegenover al wat vreemd is, mezelf egoïstisch en racistisch ga opstellen? Zeer zeker niet! De wereldgeschiedenis heeft al herhaaldelijk bewezen dat dergelijke houding regelrecht naar de afgrond leidt.

Om de draad nogmaals bij Juncker op te pikken: We mogen er fier op zijn dat Europa aanzien wordt als een veilige haven waar mensenrechten ernstig genomen worden. Ik moest bij deze uitspraak onmiddellijk denken aan de Europese wetgeving die mij in de hoedanigheid van transvrouw meer rechten toekent dan de Belgische regering tot nog toe.

En neen, ik ben ook niet dat naïeve trutje dat zomaar iedereen naar hier wil laten komen. Er is voor mij echter maar één enkel criteria om mensen te weigeren:  Er is geen plaats voor fanatisme op basis van ras, overtuiging, geaardheid of religie. Dit in combinatie met de aanpak van het probleem ter plaatse, niet door militaire tussenkomst maar door bv de oprichting van fondsen die mensen in probleemlanden terug kansen en perspectieven kunnen geven, is de enige juiste weg.  

Psst!... Schuif wat dichterbij, er is een plaatsje vrij hier op tante Jolanda’s schoot. Maar pas wel op voor mijn edele delen…

Ik weet het, vandaag was jullie tante een beetje ernstiger in haar verwoordingen, maar daar is dan ook alle reden toe. Ik hoorde onlangs op TV een moraalfilosoof van wie mij de naam niet te binnen schiet, zich de vraag stellen hoe het toch komt dat alle grenzen open zijn voor aandelen en I-phones maar niet voor mensen.

Angst hebben voor een  op gang zijnde  en onoverzienbare smeltkroes van culturen en religies, is begrijpelijk en “des mensen”  maar is totaal ongegrond. Verdraagzaamheid en diversiteit lieve mensen, is een rijkdom voor een samenleving die zich beschaafdheid wil aanmeten. Anderzijds moeten elementen onder de immigranten die zich niet houden aan die regels van beschaafdheid, zonder verwijl geweerd worden.

Tenslotte zou ik mijn zogenaamde naïviteit willen weerleggen met wat een professor geschiedenis deze morgen op radio 1 had te zeggen: “…de solidariteit is natuurlijk fantastisch om zien. We kunnen hen een dak boven het hoofd bieden en hen te eten geven, maar de echte uitdaging begint pas nadien: Een degelijk en evenwichtig immigratiebeleid op poten zetten”…

Intussen is het onze morele plicht om deze mensen op te vangen, los van met hoeveel ze toestromen!

Tante Jolanda