HET ZWEET VAN DE DUIVEL

(over een mug die niet in haar winterslaap geraakt, een christelijk gevoel van medelijden en spirituele verwarring…)

Je zou op deze ongewoon warme novemberdagen een stukje kunnen schrijven over de opwarming van de aarde en over die mug die maar niet aan haar winterslaap toe komt en het vannacht gewaagd heeft om het zoete bloed van Tante Jolanda tot zich te nemen. Of ik zou misschien alle zonnekloppers proberen te overhalen om hun reis naar Egypte te laten omboeken naar een skivakantie. Het zou ook kunnen dat uw prioriteiten te situeren zijn bij de verkiezing van de nieuwe K3 meisjes die VTM kijkcijfers bezorgde die in de buurt van de belangstelling voor een wedstrijd van de Rode Duivels lagen. Deze gefrustreerde tante kan het echter niet laten om haar pijlen nog maar eens op het woelige Vaticaanstad te richten.

Dat er gesjoemeld wordt onder de leden van de curie en dat Franske daartegen een ware kruistocht is begonnen, zal u niet verwonderen en is ook geen nieuws. Maar dat deze bende ook nog eens getroffen wordt door een epidemie van alcoholisme en zware nicotineverslaving, wakkert mijn christelijk gevoel van medelijden aan.

Zo is via de Italiaanse pers enkele dagen geleden aan het licht gekomen dat verscheidene geestelijken tot 200 pakjes sigaretten per maand kopen en zich ettelijke liters wijn en sterke dranken aanschaffen. Er zou in Rome een warenhuis zijn waar je dergelijke consumptieartikelen aan uiterst voordelige tarieven kan verkrijgen. Met een speciaal toegangspasje, vergelijkbaar met onze Makro-kaart, kan je karrenvolle ladingen verderfelijk spul ophalen. Het lijkt mij nog niet zo’n dom idee om aan mijn touroperator het ticket voor de geplande reis naar Sharm el Sheikh in te wisselen voor een weekje Vaticaanstad. Het kapje en de habijt van tante nonneke zaliger moeten nog ergens in de familiearchieven terug te vinden zijn. Onze Lieve Heer zal het mij niet kwalijk nemen dat ik haar outfit voor enkele dagen zou ontlenen. Met mijn grondige kennis van de Heilige schrift en mijn toegewijde devotie voor mijn dikke vriend Jezus, geraak ik wel aan het vereiste pasje. En als dat niet helpt, heb ik ook nog andere wapens ter beschikking die het ijs van een eventueel weerbarstige homofiele ambtenaar kunnen doen smelten.

Van zodra het boodschappenlijstje is afgewerkt, zou ik een audiëntie bij Franske aanvragen om hem te overtuigen van de noodzaak om alle privileges in zijn warenhuis meteen af te schaffen. Hij zou op die manier onmiddellijk korte metten kunnen maken met één van de oorzaken waarom zijn geestelijke onderdanen dikwijls spiritueel verward zijn tijdens belangrijke vergaderingen.

Psst!... Schuif wat dichterbij, er is een plaatsje vrij hier op tante Jolanda’s schoot. Maar pas wel op voor mijn edele delen…

Het is mi intussen duidelijk waarom vrouwen angstvallig weerhouden worden van verantwoordelijke functies binnen de katholieke kerk. Uit een wetenschappelijke studie is nog maar eens gebleken dat Evaatjes alcohol veel minder goed kunnen verwerken dan hun chromosomale tegenhangers. Ik vind dansende en half dronken nonnetjes best leuk, maar ik vraag mij wel af in hoeverre het oestrogeengehalte van een transvrouw recht evenredig is met alcoholgebruik. Wat mij betreft kan ik tot nog toe een extra glaasje dat in de Koran beschouwd wordt als “het zweet van de duivel”,  best verdragen.

Tante Jolanda