“VERSTOPPERKE” SPELEN

(over begrip, kazakkendraaiers en een zeer gewaardeerde Tsjeef …)

We moeten het toch volmondig toegeven dat onze politiekers het hard te verduren hebben in de gegeven omstandigheden. Eén van de kinderspelletjes die nooit gender gelieerd zijn geweest is ‘verstopperke spelen’. Ondergetekende was er dan ook altijd als de kippen bij om een duister hoekje of struikje te vinden waar ze mij niet zouden snappen. Ik nam echter nooit graag de plaats in van de geblinddoekte. Ik weet niet waarom, maar bij mij duurde het altijd veel langer om mijn maatjes te lokaliseren. Het maakte mij humeurig en zenuwachtig alsof ik helemaal alleen in een wereld stond waar iedereen plots verdampt was.

Ik had destijds nooit kunnen vermoeden dat een dergelijk onschuldig tijdverdrijf een gans land zou kunnen platleggen. Ditmaal zijn onze verkozen excellenties en hun veiligheidsdiensten de geblinddoekten. Deze tante kan dus alle begrip opbrengen voor de zenuwslopende positie waarin Louis Michel en zijn maatjes zich bevinden.

In moeilijke tijden is het van cruciaal belang om het hoofd koel te houden en om op tijd en stond te kunnen relativeren of beter nog om nooit je gevoel voor humor te verliezen. Koen Geens, onze minister van justitie, is op dat vlak een onvervalst expert. Als ‘Tsjeef’ hoort die wat mij betreft tot de verkeerde partij, maar iedere keer wanneer een journalist hem de micro onder de neus stopt, ben ik telkens weer gecharmeerd door een vorm van spitsvondige en fijnzinnige humor.

Enkele dagen geleden was hij gastspreker op een ontmoeting met jonge moslims waar hem een merkwaardige appreciatie te beurt viel. Hij identificeerde zich zelfs met zijn publiek door heel persoonlijk te worden. Minister Geens alludeerde op zijn dochter die met een Ivoriaanse moslim gehuwd is en dat die relatie hem twee schattige mulatjes als kleinkinderen had opgeleverd.

Deze ontroerende ontboezeming heeft deze tante diep geraakt. Zodanig zelfs dat ik mij een ogenblik begon in te beelden dat Koen mijn schoonpapa zou zijn. Christendemocratische politici staan doorgaans bekend om vage kleurloosheid en ‘kazakkendraaierij’ , maar deze man doorprikt alle vooroordelen. Wanneer hij bereid is om zijn dochter uit te huwelijken aan een zwarte moslim, dan zou hij vast geen bezwaar hebben om zijn zoon gelukkig te zien aan de zijde van een transvrouw met piemeltje.

 Psst!... Schuif wat dichterbij, er is een plaatsje vrij hier op tante Jolanda’s schoot. Maar pas wel op voor mijn edele delen…

Het gefotoshopte resultaat als bijdrage aan dit stukje illusionair denken, geeft mij toch een prettig gevoel. Ik weet zelfs niet of papa Koen wel een zoon heeft, laat staan hoe ik dan zou weten hoe die eruit ziet en of die wel in aanmerking zou komen om mijn hunkerende hormonen te bevredigen. Ook al was het maar denkbeeldig,  ik vond het sowieso een privilege om even plaats te maken op mijn beruchte sofa voor een man met wie ik dolgraag eens een glaasje single malt zou willen delen.

Tante Jolanda

PS: nota aan de veiligheidsdiensten:

Uw minister liep bij deze op geen enkel ogenblik gevaar. Op verzoek van uw diensten kan ik u zonder verwijl mijn attest van soa-vrij persoon bezorgen.