WERKZOEKENDE TRANSGENDERS: EEN CALVARIETOCHT!

Deze week werd op een forum voor transgenders een bericht gepost door een werkzoekende collega transvrouw. Ik geef u even ingekort mee wat zij te vertellen had:

“je gaat solliciteren bij een bedrijf, je stelt je voor, vertelt de vriendelijke man over je vaardigheden en je ervaring. Tof! ze maken er zelfs geen probleem van dat je transgender bent en noemen je direct met je nieuwe naam. nog even een afspraak maken voor het contract te gaan ondertekenen. IK BEN BINNEN denk je dan.
twee dagen voor je afspraak krijg je een telefoontje dat je plots niet meer hoeft te komen... je vraagt waarom en krijgt de uitleg dat je vaardigheden niet voldoende zijn om in meneer zijn bedrijf te gaan werken. als je even daarna "gekalmeerd" terugbelt krijg je een dame aan de lijn die weet te vertellen dat de klanten en collega's er niet mee om kunnen om het feit dat je transgender bent”....

In eerste instantie vond ik het al uitzonderlijk dat zij werd uitgenodigd voor een gesprek. De rest van het verhaal komt in aanmerking om een klacht wegens discriminatie neer te leggen. Maar in de online discussie die op dit bericht volgde, ging het vooral over de vraag of je bij een sollicitatie al dan niet je genderidentiteit ter sprake hoeft te brengen.

Ikzelf vermeld het sowieso in mijn CV net om toestanden zoals in dit verhaal te vermijden. Heel waarschijnlijk beperk ik daardoor mijn kansen op een job, maar als je dan toch ooit eens uitgenodigd wordt, dan weet men op voorhand welk vlees men in de kuip heeft. Bovendien zal je jezelf als sollicitant een stuk meer op je gemak voelen. Het gesprek kan zich daardoor toespitsen op waar het werkelijk om draait: je competenties, motivatie en of je een positieve bijdrage kan leveren voor het bedrijf in kwestie. Iemand die een absolute tegenstander is van transgenders die bij het zoeken naar werk uitkomen voor wie ze zijn, gaf de raad om tijdens een gesprek waar dit op tafel komt, simpelweg te antwoorden dat het je spijt dat dit onderwerp ter sprake moet komen. Zeker geen slechte tip, maar ik maai hen toch liever het gras voor de voeten.

Ook al zegt de wet dat discriminatie op grond van geaardheid verboden is, toch blijft het zoeken naar werk voor mensen als wij een echte calvarietocht. Deze tante is de mening toegedaan dat wij ten allen tijde fier moeten zijn op wie we zijn. Een werknemer die zich op de werkvloer goed in zijn vel voelt, is voor de werkgever een belangrijke pion in zijn bedrijf van wie hij loyaliteit, inzet en motivatie kan verwachten.

Tante Jolanda

Ps: reageer gerust met je eigen ervaringen, mening, tips…