maandag 18 januari 2016



NIETS TE ETEN VOOR HONGERIGE WOLVEN!

Het was vorige vrijdag alweer een tijdje geleden dat ik mijn gepoederd neusje nog eens wilde buitensteken. De aanleiding was het optreden van een gerenommeerde drag queen uit New-York. Het show-travestie gebeuren is niet onmiddellijk mijn core business. Ik ben een vrouwtje en geen verkleed mannetje, weet je nog! Maar bij een goeie show ben ik al vlug enthousiast geamuseerd en kan ik niet anders dan respect opbrengen voor de miraculeuze transitie die sommige mannen ondergaan.
Die diva uit de States was zondermeer ‘heavy’ te noemen en haar make-up en performance, waren van een niveau dat je bij ons zelden ziet. Ik ga dergelijke dingen meestal bekijken in een homocafé in de buurt waar ik als transvrouw gerespecteerd wordt en vooral waar ik gerust gelaten wordt door opdringerige testosteronbommetjes. Er was gelegenheid om wat bij te kletsen met een paar oude vrienden die zich afvroegen waar Jolanda al die tijd had uitgehangen. Zonder twijfel een gezonde interesse voor mijn algemene ‘state of mind’ die deugddoend is, maar die toch niet helemaal beantwoordt aan de verwachtingen van een gezellig avondje uit. Deze tante voelt zich pas opperbest in een neutrale omgeving waar je ook eens lekker kan roddelen met een andere vrouw. De onderwerpen die dan ter sprake komen zijn van een meer diverse aard zoals waar er interessante solden te vinden zijn tot het al dan niet aantrekkelijke  kontje van een man die net komt binnenwaaien.
Ik had het na enkele whyskietjes en een overvloed aan pluimen en veren wel bekeken in mijn gay-cafeetje. Het was tijd om op zoek te gaan naar iets anders. De keuze viel op een kroegje in het hartje van de oude stad dat dikwijls tot in de vroege uurtjes de afzakkers vanuit gans Antwerpen over de vloer krijgt. Het was er gezellig en ik ging meteen aan de praat met een vrouw bekend uit mijn horecaverleden. Natuurlijk kwamen na het tweede glaasje ook de herenkontjes aan bod en toen ik even rond keek naar wat het aanbod was, maakte mijn vriendin er mij attent op dat er meerdere gretige ogen op mijn benen gericht waren. De testosteronbommetjes stonden wel degelijk op scherp! Na enkele onprettige ervaringen, houdt deze tante zich de laatste tijd wat gedeisd en heb ik de jacht op pijp- en neukbeurten voorlopig gestaakt. Ik wuifde de opmerking van mijn gesprekspartner dan ook weg met het argument dat hongerige wolven vandaag van mij alvast niets te eten zouden krijgen. …”Maar meisje, zie je dan niet dat ze jou hier allemaal willen!” Ze begreep niet waarom ik nu plots zo anders was geworden.
Het was laat geworden die zaterdagochtend. Ik ben deze keer alleen naar huis gegaan, met opgeheven hoofd en zonder bepoteld geweest te zijn. Het was lang geleden dat ik mij de dag nadien niet vies en gebruikt voelde.


Tante Jolanda

Geen opmerkingen:

Een reactie posten