JE ZAL MAAR EEN VROUW ZIJN
Met wat op oudejaarsavond in Keulen en andere Duitse steden is gebeurd in het achterhoofd, zou je maar een vrouw willen zijn, laat staan een transvrouw. Omdat ik het zelf herhaaldelijk al heb meegemaakt, kan ik mij perfect indenken hoe het is om geviseerd te worden door seksueel hongerige mannen. Het is zondermeer een angstaanjagende en confronterende ervaring waaruit je jezelf liefst zo snel mogelijk bevrijd wil zien. En toch kan ik mij alweer niet ontdoen van de indruk dat de afschuwelijke aanrandingen in het land van Merkel politiek gerecupereerd worden door de schuld enkel in de schoenen van de vluchtelingen te schuiven.
“Stuur die barbaren toch allemaal terug, meneer!” hoorde ik vanmorgen nog op de radio. Oeps, dacht ik, daar gaan we weer net zoals bij de ongefundeerde uitlatingen dat de asielcentra vol met IS-strijders zouden zitten. Ik word wel eens beschouwd als een naïeve, wereldvreemde tante, maar ik zal niet ontkennen dat vrouwen in de moslimwereld een zwaar probleem hebben betreft gelijke rechten en kansen. Laat ons eerlijk zijn, ondanks dat moslimmannen door hun godsdienst gerechtigd zijn op het onderhouden van vier vrouwen, maken zij het grootste gedeelte uit van de mannen die met frustraties in de broek rondlopen. Dit staat toch helemaal los van de vluchtelingenproblematiek. Ik heb nooit anders geweten dan dat de Antwerpse rosse buurt opvallend druk bezocht wordt door mensen met Islamitische achtergrond en dit reeds lang voor de eerste Syrische bootvluchteling voet aan wal had gezet.
Zo komen we bij het meest delicate punt: Wij zijn aan onszelf en aan onze normen van beschaving verplicht om elke aanval op onze waarden krachtdadig af te slaan. “Aanpassen of oprotten”, zijn woorden die ik niet vlug in de mond neem, maar ze betekenen wel iets totaal anders dan “terugsturen”. Veel moslimjongeren die hier geboren zijn, worden vandaag de dag nog steeds kort gehouden door niet of amper Nederlands sprekende ouders die trouw zweren aan een wereldvreemde interpretatie van de Koran. Het is dan ook niet te verwonderen dat er zich gedragsproblemen voordoen eenmaal deze jongeren hun sacrale familiale omgeving verlaten. Elke vrouw zonder hoofddoek, is bij wijze van spreken een hoer en mag dus naar hartenlust betast en of misbruikt worden. Ok, noem het maar gerust “brainwashing”, maar intense en opgelegde cursussen zoals “hoe met vrouwen omgaan” voor asielaanvragers, zijn een absolute must en zeker ook en niet in het minst, voor de nieuwe Belgen die hier al lang gesetteld zijn.
Tenslotte nog dit: transvrouwen bestaan niet voor moslims. Voor hen zijn er maar twee genderidentiteiten waardoor wij gecatalogeerd worden als homoseksuelen die als verguisd en ontspoord moeten beschouwd worden. De reeds vermelde cursussen kunnen dus beter maar een hoofdstuk over holebi’s- en transgenders bevatten.
Tante Jolanda
Met wat op oudejaarsavond in Keulen en andere Duitse steden is gebeurd in het achterhoofd, zou je maar een vrouw willen zijn, laat staan een transvrouw. Omdat ik het zelf herhaaldelijk al heb meegemaakt, kan ik mij perfect indenken hoe het is om geviseerd te worden door seksueel hongerige mannen. Het is zondermeer een angstaanjagende en confronterende ervaring waaruit je jezelf liefst zo snel mogelijk bevrijd wil zien. En toch kan ik mij alweer niet ontdoen van de indruk dat de afschuwelijke aanrandingen in het land van Merkel politiek gerecupereerd worden door de schuld enkel in de schoenen van de vluchtelingen te schuiven.
“Stuur die barbaren toch allemaal terug, meneer!” hoorde ik vanmorgen nog op de radio. Oeps, dacht ik, daar gaan we weer net zoals bij de ongefundeerde uitlatingen dat de asielcentra vol met IS-strijders zouden zitten. Ik word wel eens beschouwd als een naïeve, wereldvreemde tante, maar ik zal niet ontkennen dat vrouwen in de moslimwereld een zwaar probleem hebben betreft gelijke rechten en kansen. Laat ons eerlijk zijn, ondanks dat moslimmannen door hun godsdienst gerechtigd zijn op het onderhouden van vier vrouwen, maken zij het grootste gedeelte uit van de mannen die met frustraties in de broek rondlopen. Dit staat toch helemaal los van de vluchtelingenproblematiek.
Zo komen we bij het meest delicate punt: Wij zijn aan onszelf en aan onze normen van beschaving verplicht om elke aanval op onze waarden krachtdadig af te slaan. “Aanpassen of oprotten”, zijn woorden die ik niet vlug in de mond neem, maar ze betekenen wel iets totaal anders dan “terugsturen”. Veel moslimjongeren die hier geboren zijn, worden vandaag de dag nog steeds kort gehouden door niet of amper Nederlands sprekende ouders die trouw zweren aan een wereldvreemde interpretatie van de Koran. Het is dan ook niet te verwonderen dat er zich gedragsproblemen voordoen eenmaal deze jongeren hun sacrale familiale omgeving verlaten. Elke vrouw zonder hoofddoek, is bij wijze van spreken een hoer en mag dus naar hartenlust betast en of misbruikt worden. Ok, noem het maar gerust “brainwashing”, maar intense en opgelegde cursussen zoals “hoe met vrouwen omgaan” voor asielaanvragers, zijn een absolute must en zeker ook en niet in het minst, voor de nieuwe Belgen die hier al lang gesetteld zijn.
Tenslotte nog dit: transvrouwen bestaan niet voor moslims. Voor hen zijn er maar twee genderidentiteiten waardoor wij gecatalogeerd worden als homoseksuelen die als verguisd en ontspoord moeten beschouwd worden. De reeds vermelde cursussen kunnen dus beter maar een hoofdstuk over holebi’s- en transgenders bevatten.
Tante Jolanda

Geen opmerkingen:
Een reactie posten