“JE BENT GEEN VROUW OMDAT JE EEN PIEMEL HEBT”

Alle vrouwelijke hormonen waarvan deze madame de fiere eigenares is, komen in opstand bij het horen van dergelijke uitspraak.  Ik heb het hier niet over de kunstmatig toegevoegde oestrogenen die voor borstvorming en afnemende potentie verantwoordelijk zijn. Het gaat over mijn meisjeshart dat voor zolang ik mij kan herinneren klopt als dat van een vrouw. Een spontane interesse voor die dingen die aan een man meestal  voorbijgaan: mode, verzorgingsproducten, reukjes en zalfjes, de beruchte vrouwelijke intuitie die meestal juist blijkt te zijn ,  heel veel kletsen, liefst met vriendinnen, horoscopen, een eindeloze soap waarbij je soms traantjes laat en noem maar op.

Vroeger werd dit als afwijkend gedrag beschouwd wanneer je over een penis beschikte, een mentale ziekte. De medische wereld was er vlug bij om hier een etiket op te plakken: “Genderdysforie”.

Gelukkig evolueert de perceptie en de tolerantie in gunstige zin ook al moet je nog steeds een sessie bij een psycholoog volgen om uiteindelijk met of zonder operaties en/of hormonentoediening, in aanmerking te komen voor officiële erkenning. Homo’s en lesbiennes hebben het op dit vlak een stuk gemakkelijker: je bent het of je bent het niet.

Terwijl ik onder mijn kleedje maar al te goed de aanwezigheid van mijn ‘derde beentje’ voel, moet ik alweer een onderwerp aansnijden waar deze tante het moeilijk mee heeft. Ik heb een eindeloos respect voor die transvrouwen die de zware weg van het mes gekozen hebben, maar dat respect houdt op wanneer men mij soms beschouwd  als een verraadster van de goeie zaak. Ik zou mijzelf geen transvrouw mogen noemen omdat ik er niet aan denk dat mooie ding te laten wegsnijden en te laten vervangen door een bijkomend spleetje. Wel dames, ik, en vele mannen met mij,  hebben  genoeg  aan dat ene spleetje dat minstens even goed geschikt is voor penetratie! In de heterowereld wordt je dan weer als homo beschouwd omdat je allebei over hetzelfde geslachtsdeel beschikt.

Psst!... Schuif wat dichterbij, er is een plaatsje vrij hier op tante Jolanda’s schoot. Maar pas wel op voor mijn edele delen…

Seksualiteit en geaardheid lieve mensen, zijn niet zomaar in hokjes in te delen. Ik ben fier op wie ik ben en wie mij beschuldigt van seksuele perversie, begaat een intellectuele fout. Het lichamelijke eist dan wel een belangrijke plaats op in mijn leven en wie beweert dat dit bij hem of haar niet het geval is, vertoont op zijn minst tekenen van lichte hypocrisie.  Dat mijn meisjeshart af en toe bekoord wordt door de charmes van een lekker stuk, bewijst alleen maar dat deze tante op dit vlak gezond is. Zij voelt zich op die momenten in elk geval op en top vrouw. En vergeet nooit dat tolerantie en diversiteit deel uitmaken van de basiswaarden die de regenboogvlag dekken.

Tante Jolanda