“OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA” komt terug

Ook al is deze transdame nog steeds werkzoekende, ook voor haar gelden de wettelijke normen betreffende het verplicht werken tot 67. Ik ben daar nog lang niet aan toe en ik ben ook niet van plan u mijn werkelijke leeftijd te verklappen, tenzij u tot de meer snuggere lezers van dit magazine behoort en mijn profiel bekijkt. Of beter… bespaar u de moeite, ik heb nog zo’n 10 jaar te doen vooraleer ik definitief als kandidaat voor de arbeidsmarkt geschrapt zal worden.

Intussen moet een mens bezig blijven of hij riskeert in een totaal sociaal isolement terecht te komen. De zoektocht naar werk blijft uiteraard een hoofdbezigheid. Alhoewel je na drie jaar en ettelijke brieven, waarvoor intussen een klein bos gekapt is, je de vraag kan beginnen stellen of een halsstarrige transvrouw van mijn leeftijd hoegenaamd nog aan een job kan geraken. In elk geval blijft HLBT-magazine, na de opstart nu ruim twee jaar geleden,  mij motiveren om alsnog iets te betekenen voor de samenleving. Met een gemiddelde van 1500 lezers per week en een aantal “vind-ik-leuks” dat gestaag blijft stijgen, voel ik mij zelfs moreel verplicht dit te blijven onderhouden.

De trouwe lezers zullen al wel gemerkt hebben dat dit online magazine de laatste maanden een inhoudelijke wijziging ondergaat. Er worden een pak minder artikels gedeeld die je toch sowieso op minstens  50 andere plaatsen ook kan lezen. Bovendien worden in tegenstelling tot vroeger, onderwerpen die gelinkt zijn met plaatselijke gebeurtenissen en die niet rechtstreeks gelinkt zijn aan het holebi- en transgenderthema, zoveel mogelijk geweerd. U zal verder ook veel Engelstalige publicaties terugvinden waarvan enkelen meestal na verloop van tijd vertaald te lezen zijn op Nederlandstalige regenboog sites. Het ontbreekt ons aan tijd en middelen om die stuk voor stuk te vertalen, maar daardoor zijn we wel een pak sneller dan anderen (zonder aan hun verdiensten af te doen)

En toch willen wij de voeling met de  plaatselijke, Belgische en Nederlandse actualiteit niet volledig opgeven. Vooral daarom komt de rubriek “Op de schoot…” terug in een tweede jaargang. Zoals voorheen wordt het een satirische column waarin ondergetekende haar ongezouten mening en interpretatie geeft van wat rondom ons gebeurt. Mijn teksten hebben wellicht voor sommigen een soms wat te expliciet homoseksueel karakter. Diegenen die zich daaraan storen kunnen beter meteen afhaken na het lezen van deze inleiding vooraleer hun broze puriteinse ziel zou geschaad kunnen worden. Dit wordt trouwens enkel gepubliceerd op een medium dat alleen toegankelijk is voor volwassenen. De “naakt-wetgeving” van Facebook wordt overigens volledig gerespecteerd wat niet uitsluit dat wij binnenkort afbeeldingen die van de norm afwijken, op een nog nader te bepalen website zullen plaatsen. U wordt daarvan tijdig op de hoogte gebracht.
Pssst! Schuif wat dichterbij op mijn schoot, maar pas wel op voor mijn edele delen… 

Wij beloven alle mensen van goede wil en met een open mind nog veel leesplezier en tot vlug. En om  met de woorden van Bart de Wever af te sluiten: “Vergeet uw achterdeur niet op slot te doen!”

Tante Jolanda