OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA
Columns door Jolanda Claeys - 2°jaargang – aflevering 70

PASSIE

Als ik zo eens even heel diep naar binnen kijk, zijn er slechts twee passies die het leven van deze transvrouw draaiende houden. Enerzijds is er het levenslange verdict om niet als biologische vrouw geboren te zijn geweest. Ook al ben ik nu al jaren uit de kast, je mag het gerust een “kruis om dragen” noemen dat mijn hele zijn en de plaats in de samenleving, overhoop heeft gegooid. Zelfbeklag is een wat zielig tijdverdrijf dat niets opbrengt. Daarom noem ik het tegelijkertijd ook een passie om te kunnen zijn wie je bent zonder al te veel stil te staan bij de nare gevolgen. Tot nog toe lukt dat best aardig.

Los van dat hardnekkige transgendervirus, staat mijn onvoorwaardelijke liefde voor muziek, de enige liefde die me nooit ontgoocheld heeft. Zij die mij goed kennen, weten dat er buiten een roze draad ook een rode draad door mijn leven loopt die beheerst wordt door de passie voor muziek. Ik was dan ook nog een kleine snotter toen Sinterklaas een speelgoedgitaartje naast de schoorsteen had gelegd. De Franse Chansonnier Michel Polnareff zal ongetwijfeld de oren hebben toegeknepen toen ik daarop een verbasterde versie van “La poupée qui fait non” tokkelde. Het zal ook geen toeval geweest zijn dat één van de eerste hitjes waar ik warm voor liep, over een popje ging. Pas later besefte ik dat de pop in kwestie voor een meisje stond dat voortdurend neen knikte na herhaalde liefdesaanzoeken. Het ingewikkelde kluwen in de relaties tussen mannen en vrouwen speelde destijds nog niet In mijn kinderhoofdje. Een tijdje nadien kwam er wat meer structuur in mijn gitaarspel toen de basisakkoorden van “Smoke on the water” van Deep Purple vlotjes en poepfier werden gereproduceerd. Ik wilde naar de muziekschool, maar omdat de notenbalken te zeer op wiskunde leken, ben ik spijtig genoeg blijven haperen na enkele lessen. Ik werd dan maar een passieve bewonderaar van al dat moois dat uit de transistorradio kwam. Daar vervulde de Nederlandse piratenzender “Radio Veronica” een onvergetelijke rol. Ik wilde deejay worden en begon een platencollectie op te bouwen. De eerste fuiven voor de vriendjes in de buurt waren megacool en de jaren nadien werd het een mooie aanvulling bij het beetje zakgeld. Ik ging communicatiewetenschappen studeren en begon bij de lokale radio als hoofdredacteur-presentator. Het leven lachte me toe. Ik deed wat ik graag deed en liet in het allergrootste geheim af en toe Jolanda los die meermaals met nylonkousen onder de broek op de presentatorstoel zat.

Het VRT-examen voor omroeper-regisseur, was aanvankelijk een succes, maar de proeven moesten wegens administratieve onregelmatigheden 6 maanden nadien nog eens overgedaan worden. In die tussenperiode is deze onstuimige ziel in de horeca terecht gekomen en nam mijn carrière een heel andere wending.

Ik heb lang nagedacht om beide passies te kunnen combineren. Internetradio leek mij daarbij de ideale optie en zo zag op 12 maart jongstleden “HLBT-Radio” het levenslicht. Of het wat gaat worden, weet ik niet, maar een passie wil je zoveel mogelijk delen en dit zijn twee vliegen in één klap. Hou ik er ook financieel iets aan over? Voorlopig niet. Dat hangt af van het aantal luisteraars en de hoeveelheid gestreamde uren. Als ik het vereiste aantal luisteraars behaal, zal de provider mij een bepaald percentage uitbetalen.

Jullie weten inmiddels hoe moeilijk het is om als transgender aan de bak te komen. Daarom doe ik bij deze een warme oproep om massaal af te stemmen op HLBT-Radio.(hieronder nogmaals de link). Ben je een echte muziekliefhebber, dan zal dit initiatief je nog veel leuke uurtjes bezorgen en help je terzelfdertijd Jolanda om haar dromen vorm te geven. Alvast bedankt allemaal!

Tante Jolanda

 LGBT-inspired internetradio
http://www.radionomy.com/en/radio/hlbtradio/index

Also available on mobile phone:
download for free the radionomy app on I-tunes (I-phone) or on Google play for android.