OP DE SCHOOT BIJ TANTE JOLANDA
Columns door Jolanda Claeys – 2°jaargang – aflevering 66

PRUIKEN DE DEUR UIT!

Na jaren pruiken gedragen te hebben, had ik mij bij het begin van het nieuwe jaar voorgenomen om het eigen haar terug wat zuurstof te geven. Als je dag in dag uit 24 op 24 uur als transvrouw door het leven gaat, is het een ware bevrijding om dat hoofddeksel vaarwel te kunnen zeggen. Bovendien krijg je in synthetisch haar al vlug onontwarbare knopen en droogt het uit in stukken die als stro aanvoelen. Natuurlijk haar is voor een arme luis als ik onbetaalbaar en het ongemakkelijke gevoel blijft bestaan om altijd iets op je hoofd te moeten zetten als je de deur uitgaat. Het wordt nog gênanter wanneer een toevallige vriend die uit genegenheid of door andere beweegredenen je kapsel beroert, plots een harig ding in handen krijgt.
Moeder natuur heeft mij ongevraagd voorzien van een lichaamsdeel dat ik liever niet had gehad en dan weer andere die ik zelf heb moeten aanbrengen, maar als er één ding is waar deze tante niet over te klagen heeft, dan is het de aangroei van de hoofdharen. De laatste tijd maak ik daar dan ook graag gebruik van en probeer ik iets te maken van wat "onze lieven heer" mij gegeven heeft.
En toch heeft het aanbod om even een geleende pruik uit te proberen mij verleid om nog eens weg te dromen. Toegegeven, het resultaat is best mooi, maar aan alle transvrouwen die de mogelijkheid hebben om een eigen haardos te ontwikkelen, zou ik de raad willen geven om zo snel mogelijk de pruiken van de hand te doen. Een goeie vriend die kapper is, heeft me verteld dat het zeer ongezond is voor de haarwortels en dat het net zoals bij het langdurig dragen van een hoed vroeg of laat tot haaruitval kan leiden.
Misschien heb je op een kale kop niet zoveel last van de ongemakken, maar die laatste optie is voor iemand die 's morgens naast je wakker wordt toch ook niet erg aangenaam.

Tante Jolanda